donderdag 30 december 2010

Praktijkverhaal. Meneer S. en de gong

Of ik even bij de heer S. kan gaan kijken of de muziektherapie iets voor hem kan betekenen. S. is vorige week opgenomen op de gesloten verpleegafdeling na een onoverzichtelijk traject van ziekenhuis, psychiatrisch ziekenhuis, bij de kinderen, tijdelijke opvang in een verpleeghuis, weer psychiatrisch ziekenhuis enzovoorts.
De diagnose is nog niet eenduidig. Meneer gedraagt zich soms agressief, heeft af en toe wanen, vergeet veel, en is erg neerslachtig. Liever weet ik dit niet van tevoren, het beïnvloedt mijn vermogen tot onbevooroordeeld waarnemen, tot kijken naar wat er is, op dit moment. Nu moet ik meer mijn best doen om onbevangen het contact aan te gaan.

Zeg maar Geert
Wanneer ik aankom, zit meneer S. aan de koffie. Zijn blik is somber, zijn houding voorovergebogen. Meneer is wel helder. Hij stelt het op prijs dat er even iemand met hem komt praten. "Zeg maar Geert,  van dat meneer, meneer, meneer word ik gek" zegt hij nurks, en komt dan meteen ter zake: "ik heb veel duisternis in mij, hier" en hij wijst naar zijn hart. "En hier", wijzend naar zijn hoofd. "Dat hóórt niet". Ik beaam dat dat inderdaad niet hoort, besluit in een ingeving het intakegesprek verder achterwege te laten en pak mijn twee Bleffert-gongs. Die heb ik lang niet altijd bij me, maar deze ochtend heb ik ze toevallig bij het groepswerk gebruikt. "Deze zijn speciaal gemaakt om mensen blij te maken" zeg ik, en tik er zacht één aan (toon A).

Pillenklok
De enige echte zonnestraal die ik vandaag heb gezien was op dat moment, in Geert's gezicht. "Tjongejonge, wat een mooie pillenklok" zegt hij, "die wil ik wel, ja hoor, die wil ik wel, dat is daar goed voor". We spelen nog wat samen, Geert glundert. Ik glimlach maar vriendelijk en knik wat dommig; sta versteld van de precisie van zijn omschrijvingen: de man geeft zelf precies aan wat er aan mankeert en wat hem goed doet!  Ook van het effect van de klank ben ik (en niet voor het eerst) onder de indruk. Ik weet wel dat ook mijn suggestieve opmerking dat deze speciaal gemaakt zijn om mensen blij te maken een rol speelt, maar toch, het effect was zó onmiddellijk, zó krachtig. En dat met slechts één kleine gong! Mijn respect en liefde voor deze instrumenten zijn weer eens flink opgeschud. We spreken af dat we elke week een keer samen gaan spelen. Bij vertrek laat ik een opgewekte man achter.

Terug wandelend naar een andere afdeling bedenk ik me dat het werk soms zo verschrikkelijk eenvoudig is, als je maar op het juiste moment de juiste toon weet te treffen. Letterlijk en figuurlijk. Dan is één enkele toon genoeg.

Helaas, vaak tref ik allerlei tonen, maar net niet de goede. Daarom koester ik momenten zoals vandaag.

2 opmerkingen:

  1. Mooi en indrukwekkend.
    En meteen de beste wensen en nog veel van dit soort ervaringen in het nieuwe jaar toegewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @Herman: Deze ervaringen zorgen inderdaad voor 'positieve input'. Over de mindere momenten kom ik zeker ook nog te schrijven..! Wens jou in het nieuwe jaar mooie ontwikkelingen met de mondharmonica therapie.

    BeantwoordenVerwijderen

Plaats hier uw reactie