dinsdag 8 februari 2011

Blogspotlight : Stichting Muziekenz.Org

De Stichting Muziekenz.Org heeft een nieuwe, fris ogende en informatieve website gelanceerd “voor alle muziekwerkers die beroepsmatig met muziek werken binnen de zorgsector”. Dat prikkelt mijn nieuwsgierigheid en vraagt om een interview met een van de initiatiefnemers, Yolanda Hulscher.
Yolanda Hulscher

Jullie stichting is er voor alle muziekwerkers, maar heeft  als doel vooral om de agogische muziekbegeleiding te borgen binnen zorg- en welzijnsinstellingen. Kun je iets vertellen over het waarom van deze keuze?
Een muziekwerker heeft vaak een solistische functie binnen een instelling of in een eigen praktijk. Binnen de OMB opleiding, maar ook op de landelijke Studiedag blijkt steeds maar weer, dat er behoefte is aan contact met muzische collega's en er vraag is naar bijscholing en deskundigheidsbevordering.
Door het jaar heen krijgen we (waarschijnlijk vanwege onze naamsbekendheid met de Studiedag) ook zeer regelmatig allerlei vragen via onze (privé) mail. Vragen om advies, vragen over werken met PGB' s, vacatures, mensen die op zoek zijn naar intervisiecollega's en noem zo maar op. Er is dus duidelijk grote behoefte aan een platform.

Voor alle muziekwerkers
We zijn vanuit de OMB leergang trots op ons vak en willen heel graag dat muziek in al zijn facetten, met al zijn mogelijkheden, nog beter op de (zorg) kaart komt te staan voor mensen met een beperking. De laatste jaren zien we dat muziek binnen instellingen steeds beter gewaardeerd wordt, zeker als het een functionele toepassing betreft (zoals bijvoorbeeld de SMTA) waarbij meetbare reacties of resultaten te zien zijn. Dit is een goede ontwikkeling en die moeten we zien vast te houden en beter nog: uit te bouwen, zodat we ons blijven profileren en onderscheiden. Juist ook nu, in tijden van forse bezuinigingen in de zorg.
Wij willen er heel bewust zijn voor alle muziekwerkers, van muziekvrijwilligers tot muziekactiviteitenbegeleiders, muziekagogen, collega's uit het (speciaal) onderwijs en muziektherapeuten. We kunnen elkaar goed aanvullen, de juiste persoon op de juiste plek inzetten, daardoor maatwerk leveren aan de cliënt, we kunnen ons specialiseren en dat bieden waar we goed in zijn. Iedere muziekwerker, op ieder niveau heeft zijn/haar eigen kwaliteiten en daar mogen we trots op zijn. Samenwerken en kennis delen kan een prachtige win-win situatie opleveren, zowel voor onszelf als ook voor de cliënt.

Welk praktisch nut hebben Stichting en Website voor de muziekwerkers?

Nieuwe modules
Daarvoor wil ik iedereen vooral aanraden om even op de website te kijken, dan krijgt men waarschijnlijk al een vrij goed beeld van ons aanbod. Maar je kunt bijvoorbeeld denken aan steeds nieuwe modules door het jaar heen, zoals nu een module Muzikaal Bad, dirigeren, boomwhackers enz..Dat kan van alles zijn: waar maar vraag naar blijkt te zijn. Bij voldoende aanmeldingen zullen de modules door het land worden aangeboden. Feitelijk proberen we veel te bemiddelen op allerlei fronten en vraag en aanbod te koppelen. Dat betekent ook veel netwerken. Veel mensen met elkaar in contact brengen zodat ze weer verder kunnen.

Adviserende rol
Daarnaast willen we collega's helpen bij het opzetten en vormgeven van intervisiegroepen, advies geven over supervisie, coaching on the job bieden en wat al niet meer...
Het plaatsen van links, tips en nieuwsfeiten op onze website, kan mensen stimuleren om zelf makkelijker actie te ondernemen. Daarbij hebben wij dan een informatieve en stimulerende rol.

Zelf muziektherapeut zijnde, ben ik natuurlijk nieuwsgierig naar de vraag of jullie verschillen zien tussen het werk van een muziektherapeut en een OMB’er, en zo ja, waaruit die dan bestaan. Zijn er bijv. werkvelden waar je eerder een OMB’er zou inschakelen dan een MT, of juist andersom?

Goede vraag; er zijn veel overeenkomsten, maar ook wel een aantal verschillen te benoemen in de beide functies. Maar dat geldt ook voor de andere genoemde muziekfuncties. Belangrijkste verschil is mijns inziens het wel of niet psychotherapeutisch werken en de tijdslimiet die wordt gesteld aan het werk van een muziektherapeut.

Gevoelig onderwerp
Ik ben me ervan bewust dat dit onderwerp gevoelig ligt, en het zou best goed zijn hier landelijk meer duidelijkheid in te scheppen. Ik heb al eens eerder gepleit voor het aanpassen van de naamgeving om simpelweg de discussie te voorkomen en meteen duidelijk te hebben waar de kracht van een iedere muziekwerker ligt. De functiebenaming 'muziektherapeut PT' (Psychotherapeutisch) en de functiebenaming 'muziektherapeut OA' (Orthoagogisch) zou mogelijk een duidelijker beeld geven.

En dan nog zullen er grijze gebieden blijven bestaan. Stel: er is vraag naar muziektherapie, maar er is geen muziektherapeut in dienst van de betreffende zorginstelling en de cliënt heeft een zeer goede relatie opgebouwd met de al aanwezige muziekagoog. Dan is het voor mij niet ondenkbaar dat er dan in nauwe samenwerking met een behandelaar (bijv. een orthopedagoog) een tijdelijk traject wordt uitgezet. Mogelijk heeft deze interventie meer succes (door de bekendheid met en de veiligheid van de al vertrouwde muziekagoog) als het inschakelen van een andere, onbekende muziektherapeut van buitenaf. Wat ik wil zeggen, is dat het gaat om maatwerk en het behalen van successen en daarmee vooral het welzijn van de cliënt te bevorderen. Iedere vraag naar muziek en ieder daarop volgend aanbod, moet zeer bewust en zorgvuldig worden afgewogen.

Ontschotten
Ander voorbeeld: Ik denk dat veel collega's die de opleiding muziektherapie hebben gevolgd, een groot deel van hun uren orthoagogisch werken en breed inzetbaar zijn; en dat ook heel goed kunnen neerzetten! Natuurlijk is het heel goed dat er kwaliteitsbewaking is, dat is ook terecht. Tegelijkertijd is het de uitdaging om te ontschotten, elkaar aan te vullen, samen een "akkoord" neer zetten, waarbij iedere noot (ieder aanbod) op de juiste en meest optimale plek wordt gespeeld.

We kunnen zoveel van elkaar leren en elkaar inspireren. En zoals ik al zei; ieder van ons heeft zijn eigen specifieke kwaliteiten. Die moeten we juist zien te koppelen aan de vraag van de cliënt; dat is maatwerk. En dan verdwijnt soms zelfs de vraag "muziektherapeut of muziekagoog? "naar de achtergrond. Ons gezamenlijke doel is immers het verbeteren van het welbevinden van de cliënt middels muziek. Daar zijn we het allemaal over eens, lijkt mij.
Wat betreft de werkvelden: gezien de kennis/scholing van een muziektherapeut, zul je deze met name vaker aantreffen in bijvoorbeeld de psychiatrie. Maar verder denk ik dat we ons samen in alle werkvelden kunnen begeven en ontmoeten.

Hoe zien jullie de toekomst voor muziek in de zorg? Begint er meer draagvlak te komen, openheid? Of juist niet?  De Stichting is alvast een heel goed initiatief, wat zou er nog meer moeten gebeuren?

Zwak imago
Muziek in de zorg heeft mijns inziens onterecht jarenlang een zwak imago gehad binnen zorg instellingen. Als reactie daarop zien we de laatste jaren steeds meer meetbare methodieken en therapieën ontstaan. We proberen ons werk meetbaar te maken; te bewijzen dat het wel degelijk werkt. De wetenschap helpt ons daarbij een handje door ook de laatste jaren veel onderzoek te doen naar muziek en het brein en ook het boek 'Musicophilia' van Oliver Sacks is een goed voorbeeld van het beter neerzetten van ons beroep en het aantonen van de functionaliteit. De ontwikkelingen m.b.t. hersenonderzoek volgen elkaar steeds sneller op. Ik denk juist daarom dat er alleen nog maar meer draagvlak zal komen voor de kracht van muziek.

Meebewegen
Daartegenover staan de bezuinigingen. Ik denk dat we nu op een goed moment zijn gekomen met het starten van deze nieuwe stichting. Daarmee hebben we een aanzet willen geven aan al onze muziekcollega's. We hopen dat ze er enthousiast door worden en dat er een wisselwerking ontstaat. Zodat de website een kennisplatform kan worden die we allemaal voeden en waar we samen de vruchten van kunnen plukken.
We moeten ons ook bewust zijn van het feit dat we moeten proberen mee te bewegen met verandering in de zorg. In de visie en de financiering. Dergelijke veranderingen kunnen we niet tegenhouden, wel kunnen we meebewegen en denken in oplossingen en uitdagingen en niet alleen maar in "problemen".
Samen kunnen we dit krachtiger uitdragen dan alleen...

Wat beveel je aan, wat staat er binnenkort op stapel? 
Op vrijdag 15 april 2011 is er weer de Landelijke Studiedag in Alkmaar aan de INHolland Academy. Het thema is: Muziek: functie of emotie?
Er zijn dit jaar weer heel goede en inspirerende gastdocenten en sprekers uitgenodigd, zoals getalenteerd gitarist Ruben Hoeke en Patrick Meuldijk (BIM en DOT) en de blinde kleinkunstenares Charlotte Glorie.   
Vragen, opmerkingen en aanmeldingen kunt u mailen naar Marrit.Rijkmans@Inholland.nl

Dank je wel Yolanda, (en ook jouw collega's Remi Adriaansz en Yntske Zijlstra die met dit interview hebben ingestemd) voor dit uitgebreide en openhartige relaas. Jullie gedrevenheid en enthousiasme straalt er van af! Het bundelen van krachten en kennis is ook naar mijn idee van groot belang voor de toekomst van muziek in de zorg. De juiste mens op de juiste plek, ja, dat zou je alle mensen toewensen, zowel de cliënt als de professional. Ik zie het als een ideaal wat niet 100% bereikbaar is maar waar we wel met elkaar naar moeten streven. Vermoedelijk is de laatste discussie hierover nog niet gevoerd, er zijn veel stromingen in deze sector, veel verschillende meningen en visies. Ik pleit voor kansdenken, denken in mogelijkheden. Juist in onze verschillen zijn de kansen verborgen, die vullen elkaar aan, geven nieuwe impulsen. Ook daarom ben ik blij met het nieuwe platform! Lezers, neem allemaal een kijkje op: www.muziekenz.org !





Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Plaats hier uw reactie