woensdag 16 maart 2011

Vandaag gehoord in het verpleeghuis

"Ik vergeet bijna alles, maar jij helpt me herinneren"
"Neem maar een banaantje, dat heeft u wel verdiend, u heeft zo groot gezongen"
"Nee! Ik ga niet mee, dat is gemeen zonder de meisjes, dat is echt niet aardig van u!"
"Helpt het als ik mijn mondorgel omgekeerd speel?"
"Ik wil niet overdrijven hoor, maar ik word er heel vrolijk van"
"Bent u mijn zus?"...... "Waarom bent u mijn zus niet?"
"Soms is het net alsof het boek plotseling dichtgeslagen wordt, dan is ineens alles weg! Poef!"
"Kind, wat héérlijk dat je er weer bent, ik heb zo'n zin om te zingen"
"Kijk eens, ik kan álles zingen, maar als niemand meedoet begín ik er niet eens aan, wat denken jullie wel"
"Ziet u het geel van die narcissen stralen in de zon?"
"Pssst, heb jij misschien geld bij je? Ik krijg hier van alles maar kan het niet betalen, ik ben geloof ik berooid geraakt"
"Weet u mevrouw, de mensen waarderen de dieren en de planten niet genoeg"
"Zo. Daar ben ik. Ik ga niet weg vandaag"

Het was weer een bijzondere dag.

2 opmerkingen:

  1. Ach Connie, dat is pure poesie...
    Mooi & zinvol werk; boeiende ontmoetingen - voor als je het wil horen en zien
    Astrid

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, mooi he? Soms zijn de opmerkingen wat minder poëtisch en meer praktisch...wat te denken van deze opmerking door een keurige dame van ver in de 90 vorige week "Zeg, wat is dat ook alweer, een condoom? Zou ik daar nog iets hebben?" :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Plaats hier uw reactie