maandag 25 juli 2011

Pionieren

Op deze blog staat aan de rechterkant, onder mijn Twitterberichten, een kolom met het laatste nieuws over muziektherapie. Ik heb Google geïnstrueerd om voor mij automatisch het wereldwijde web af te zoeken naar nieuws waarin de woorden 'musictherapy' en 'muziektherapie' voorkomen, en deze wonderlijke organisatie doet dat keurig en continu. De meest recente publicaties en nieuwsberichten verschijnen zo in de nieuwskolom. Het is natuurlijk niet verwonderlijk dat het Engelse woord meer resultaten oplevert, het Engels taalgebied is vele malen groter dan dat van ons. Toch is het contrast met Nederland wel buitengewoon groot. Wékenlang staat er hetzelfde 'nieuws', alsof er werkelijk níets gebeurt op het gebied van muziektherapie. En wat er staat gaat vrijwel altijd over hetzelfde.

De laatste weken gaat het bijvoorbeeld over muziektherapie in relatie tot autisme.
Jaap en Aaltje van Zweden zoeken voor hun stichting Papageno de publiciteit en dat doen zij heel goed. Gelukkig, want kinderen met autisme hebben veel baat bij muziektherapie! Hun inzet is van groot belang. Doordat Jaap van Zweden een bekende persoon is worden er deuren geopend die voor anderen gesloten blijven, en is de pers geïnteresseerd. Pure winst voor de stichting die daardoor nog meer mensen van dienst kan zijn, bovendien vergroot het de bekendheid van de muziektherapie.

Positief dus. Toch wringt er iets. Want verder nauwelijks enig nieuws. Hoe zit het dan met al die andere doelgroepen? Al die andere plekken waar muziektherapeuten aan het werk zijn, de psychiatrie, de traumaverwerking, het ziekenhuis, hospice, vg-zorg, verpleeghuis, eigen praktijken, oorlogsslachtoffers, noem maar op, is daar dan werkelijk niets nieuws te melden? Zijn er geen ontwikkelingen of worden ze niet gemeld, wordt de publiciteit niet gezocht, of wordt nieuws binnen de muren van instellingen gehouden? Wordt de pers niet bereikt, is deze mogelijk zelfs niet geïnteresseerd?

Ik weet het niet. Zelf vind ik de muziektherapie sterk in beweging, er gebeurt van alles aan onderzoek, er is veel nieuws. Dat nieuws vind ik omdat ik er naar zoek en niet omdat er iets in de automatische searches van de zoekmachines boven komt drijven, dat blijkt wel uit mijn automatische nieuwskolom. Er wordt misschien gewoon heel weinig gepubliceerd en gecommuniceerd, óf wij muziektherapeuten weten niet hoe en waar we nieuws moeten melden? Misschien gunnen we ons er ook geen tijd voor, hollend van de ene cliënt naar de andere, met onze gitaar op de rug en djembé onder de arm.

Dat is heel jammer, de muziektherapie verdient véél meer bekendheid. Ik geloof in muziek en klank als middel om de gezondheid te verbeteren. Vanzelf, hoe zou het ook anders kunnen, ik maak dagelijks mee wat de muziektherapie voor invloed kan hebben op een mens. Het is mijn stellige overtuiging dat in de toekomst muziek een veel grotere rol gaat spelen in de gezondheidszorg.

Maar ja, dan moeten we wel van ons laten horen, aan een groter publiek laten weten wat er mogelijk is, en niet alleen aan elkaar, binnen het vakgebied of binnen de muren van onze werkplek.

We hebben nog heel veel te doen voordat de muziektherapie als vanzelf in de nieuwskolom van Google verschijnen, of als 'trending topic' op Twitter...

In de tussentijd pionier ik maar zo'n beetje voort, door te bloggen en zelfs te twitteren over muziektherapie. Aardig is wel dat er daardoor al verschillende mensen naar collega muziektherapeuten in andere regio's zijn gestapt voor therapie of samenwerking. Publiceren werkt dus ook op deze kleine en persoonlijke schaal, maar het is nog geen PZC of NRC.

Link naar Stichting Papageno

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Plaats hier uw reactie