woensdag 14 september 2011

Evalueren

Meer dan een half jaar ben ik nu aan het 'bloggen' over Muziektherapie en Meer. Tijd voor evaluatie en bezinning. Wordt de weblog bezocht? Waarom wel of niet, en door wie? Ben ik er zelf nog enthousiast voor? Wat zijn de volgende stappen? Doorgaan? Stoppen? Andere vorm?

Eerst eens een paar punten uit het lijstje afwerken.
* Wordt de weblog bezocht?
Ja! Verrassend vaak eigenlijk voor zo'n kleine blog over een niet zo trendy onderwerp. Niet iedereen blijft even lang, sommigen komen toevallig langs, anderen komen even kijken of er nog nieuws is en gaan dan weer verder, weer anderen blijven lekker lang lezen en klikken vervolgens door naar Twitter, LinkedIn of Facebook. Sommigen reageren, op de blog, via mail, via de sociale media. Het doet me denken aan de fietsenwinkel waarin ik ben opgegroeid, de mensen die allemaal op hun eigen manier binnenstapten, rondkeken, al dan niet iets kochten of alleen even in de etalage keken "o ja, die fiets heb ik vorige week al gezien" en weer verder liepen.

*Waarom bezoeken mensen de blog?
Geen idee. Collega's en studenten muziektherapie, dat kan ik me voorstellen, vind het zelf ook altijd leuk om in andermans keuken te kijken. Maar wie zijn die anderen, waarom kijken ze, wat willen ze lezen, weten?
Hier komt natuurlijk een stukje marktkennis, statistiek en misschien zelfs massapsychologie om de hoek kijken. Ik heb best kwaliteiten, maar ben geen 'profiler', dat gebied is toch wel onderontwikkeld gebleven. Je kunt niet alles hebben.

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik er niets over kan leren. In november ga ik naar een seminar van Fred Krautwurst, een soort marktgoeroe. Waarschijnlijk gaat hij mij vertellen dat ik eerst zelf moet weten wat mijn doel is en op wie ik me precies wil richten... Wat ik wil dus. Daar zit het probleem, ik leg het jullie gewoon maar even voor. Ik wil de muziektherapie breed onder de aandacht brengen, bij zoveel mogelijk mensen. Waarom? Omdat ik vind dat het een geweldig krachtig middel is om welbevinden en gezondheid te stimuleren.

Dat is veel te algemeen. Het is te gróót, te breed. De paradox lijkt te zijn dat ik juist moet focussen en specialiseren om uiteindelijk een groter publiek te bereiken. Maar welk publiek bereik ik dan?

Wat ik graag zou willen, is dat ook mensen mijn blog lezen die juist weinig of niets met het vak van doen hebben. Die door zo eens wat te bladeren beginnen te begrijpen wat muziek bijvoorbeeld voor hun kind, voor henzelf, voor hun vader of moeder, voor hun patiënten of cliënten zou kunnen betekenen.

Af en toe hoor ik daarover iets terug, dan blijkt er inderdaad iets doorgesijpeld te zijn, dan hebben mensen de weg naar de muziektherapie gevonden, daar word ik blij van. Maar hoe ik nog méér mensen kan bereiken, daarover ben ik steeds aan het broeden.

Daarom had ik een goed idee. Ik zou een "poll", een mini-enquête van drie of vier korte vragen, installeren op deze blog. Dat is een fluitje van een cent wisten kenners mij te verzekeren, en zou mij in ieder geval beter inzicht verschaffen in welke bezoekers de blog trekt, in voorkeuren, in wensen. Drie avonden later is het mij nog steeds niet gelukt een aardig uitziende poll te plaatsen waarbij de bezoeker niet allerlei private informatie hoeft prijs te geven. Hetzelfde geldt overigens voor de nieuwsbrief die ik wil maken: Blogger is ontzettend behulpzaam met het maken daarvan, maar vraagt wel iets terug: al uw gegevens! Dat ik er nu zelf voor heb gekozen om mij (nog net niet letterlijk) bloot te geven op internet, wil nog niet zeggen dat ik dat ook van mijn bezoekers wil vragen. Ook daarvoor wil ik iets anders bedenken.

Wat mij overigens wél gelukt is, is dit: Succesje!

*Ben ik er nog enthousiast voor?
Meestal wel. Ik houd van mijn vak, er zijn veel ontwikkelingen en ik wil dat graag laten zien of erover vertellen. Ik voel mij in zekere zin geroepen om de muziektherapie op deze manier onder de aandacht te brengen. Het is ook motiverend om mails te krijgen van jullie, reacties en vragen.
Toch ben ik het soms beu. Dan vind ik het zoveel moeite voor een onduidelijk resultaat, dan blijft er ander werk door liggen, zoals bijvoorbeeld de uren die verdampen door met zoiets ergerlijks als een poll maken bezig te zijn.

Tijdens een workshop over Social Media door Marvin de Reuver heb ik opgeschreven: "volhouden, niet na een paar maanden opgeven, bloggen en inzet van social media vraagt doorzettingsvermogen en je moet het gewoon léren"

Om een lang verhaal kort te maken, ik ga gewoon nog een half jaartje door tot het volgende evaluatiemoment.


Marvin de Reuver
Fred Krautwurst

2 opmerkingen:

  1. Via Twitter ben ik op je blog terechtgekomen en heb het regelmatig met veel plezier gelezen. Ik ben o.m. werkzaam als aktiviteitenbegeleider muziek met demente ouderen en vind in je verhalen herkenning en reflectie.
    Ik kan geen ander blog op dit gebied.
    Hopelijk kan iemand je helpen met zoiets als een poll of de marketing van je blog, want het lijkt me de moeite waard.
    Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. We hebben mooi werk Barbara! Muziek is voor veel mensen belangrijk, maar vooral in de zorg is het een geweldig middel om mensen te bereiken, in beweging te brengen of juist te laten ontspannen. Het is mijn streven dat onder de aandacht van meer mensen te brengen, gewoon op mijn eigen manier, door verhaaltjes en artikelen te publiceren.

    Fijn dat je herkenning vindt in de verhalen. En voor komend jaar staan er wat leuke themadagen gepland over PR en Marketing, dus wie weet...

    BeantwoordenVerwijderen

Plaats hier uw reactie