vrijdag 11 november 2011

Gehoord in het verpleeghuis (2)

De mensen met wie ik werk in het verpleeghuis verrassen mij doorlopend, ook met hun uitspraken.  Hier heb ik er weer een aantal verzameld.

"Nu moet ik al drie dagen naar deze club. Dat heeft die doerak geregeld, hij denkt dat ik dat niet weet. Maar hij doet het voor mijn bestwil dus ik zeg er maar niks van"
"Ik heb een heel sterk geheugen al zeg ik het zelf, dus het is raar dat ik zoveel vergeet"
"Ja natuurlijk speel ik nog steeds saxofoon. Dat ik oud ben betekent niet dat ik niet meer kan blazen".
"Ik heb u nooit ontmoet, en toch wist ik dat u zou komen. We horen nu even bij elkaar"
"Wat moet u een gelukkig mens zijn, met al die muziek".
"Mijn vader is onsterfelijk, hij is altijd bij mij, ik kan hem niet aanraken maar hij is er toch echt".
"Nu weet ik opeens niet meer waar ik ben! Dat is eng hoor! Daarom blijf ik nu bij u staan, totdat het voorbij is".
 "(Gierend van de lach): Hahaha! Je máákt wat mee als je nog niet dood bent!"
"Ik vind het hier hartstikke gezellig met al die mensen. En ik hoef he-le-maal niks te betalen voor de koffie!"
"Jajaja, lopen lopen lopen, dat moet"
"Nooit hebben klanken mij zo geroerd als nu. Dat u hier nu bent, in deze levensfase, is een sprookje. De cirkel is bijna rond"
"Kijk es lieverd, ik heb een appeltje voor je bewaard".
"Ik brei mijn hele leven al. Als ik niet meer brei ben ik dood. Maar zingen doe ik ook graag".
"Mijn vrouw zegt dat ik wanen heb. Maar ik heb die gasten verrot geslagen vannacht, ben er doodmoe van, dus ik twijfel of het wel wanen zijn".
 "Die meisjes hier zijn wel lief hoor, maar ze begrijpen er niets van"
"Van die liedjes van u krijg ik een vrolijke ziel"
"Ik zing zo hard als ik kan, anders raak ik van de wijs"
"Ik word blij omdat ú er zo'n plezier in heeft!"
"Laten we de volgende keer optreden en met de pet rond gaan. Dan kan dat meissie zelf zo'n harmonica kopen, hoeft ze het niet aan die directeur te vragen".


Meer uitspraken


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Plaats hier uw reactie