maandag 13 februari 2012

Geld

Wij Nederlanders hebben de naam nogal op de penning te zijn, zuinig, op het krenterige af. In het buitenland staan wij bekend als de mensen die "kijken, kijken, niet kopen". De gemiddelde Nederlander (we weten natuurlijk allemaal dat die niet bestaat, maar ja, heb het maar eens over 16 miljoen individuen) wil graag Veel voor Weinig.  Liever een grote goedkope bieflap van de supermarkt dan een kleine van de keurslager. De zenen nemen we op de koop toe. In crisistijden zoals nu komt deze aanleg goed van pas. Het is passen en meten met de pinpassen.

Samen in één consult
Als gevolg van al die financiële onrust krijg ik tegenwoordig in mijn praktijk vaker voorstellen die niet op de hulpvraag maar op het geld gebaseerd zijn. Vóórdat iemand checkt of muziek- of klanktherapie iets voor hem of haar zou kunnen betekenen, ligt er al een soort inkoopvoorstel via de mail: "ik wil graag muziektherapie, 1 x per maand vanaf 2012 en het mag niet boven de € 500,00 in totaal uitkomen, hoe vaak kan ik dan komen?". En: "ik ben mogelijk geïnteresseerd in muziektherapie als het niet meer dan € 30,00 per sessie kost".
Het kan nog doortastender: "mijn kind is doorverwezen voor muziektherapie, maar omdat ik zelf ook nogal wat problemen heb, stel ik voor dat we samen in één consult komen om de kosten te drukken. Dat scheelt mij rijden en oppas. En het zou op maandagmiddag moeten. Kan dat?".

Ik ben niet naïef. Je kunt je geld maar één keer uitgeven. Om dat elke maand weer zodanig doen dat iedereen te eten heeft en de rekeningen betaald worden, dat is een hele kunst. Toch verrassen deze vragen en voorstellen mij. Zouden andere hulpverleners dezelfde vragen krijgen?

Ik heb gecheckt bij een bevriende psychotherapeut en nee, zij krijgt nooit zulke vragen. Ook de schoonheidsspecialiste door wie ik mij zo af en toe pijnlijk laat verwennen keek mij niet-begrijpend aan."Nee hoor, mensen betalen gewoon wat er op de tarievenlijst staat". Uit ondervinding weet ik dat die tarievenlijst er niet om liegt. Van mijn uitspatting van de aanschaf van een potje crème waarvan ik inmiddels weet dat het écht niet werkt, heb ik nog steeds spijt. Daar had ik ter ontspanning twee sessies klanktherapie bij een collega van kunnen ondergaan. Dat werkt wél.

Misschien heeft het met het woord muziek te maken. Muziek is van ons allemaal. Het is overal, iedereen luistert naar muziek, menigeen maakt muziek, iedereen heeft zijn eigen oordeel over muziek. Het is algemeen voorhanden, muziek is iets ongrijpbaars en heel bijzonder, maar tegelijkertijd misschien wel te gewoon.

Vak
Misschien ook heeft het met de relatieve onbekendheid van het vak als zodanig te maken. Men weet vaak niet dat muziektherapie inderdaad een vak is, waarvoor je jarenlang naar een Hogeschool of Conservatorium moet, met liefst daarna nog een specialisatie, wat twee strenge beroepsverenigingen kent die pittige eisen stellen aan bijscholing, nascholing, minimum aantal therapieën, intervisie, supervisie, praktijkvoering. Ik bedoel, het is niet een dingetje wat je er als hobby een beetje bij doet, of wat je vanzelfsprekend kunt omdat je verdienstelijk piano speelt.

Sparen
Daarnaast kost het opbouwen van een praktijk vol kwaliteitsinstrumenten een Vermogen, met een hoofdletter. Voor de zelfstandig werkend muziektherapeut betekent het vaak jarenlang sparen, investeren, op vakantie in eigen huis. Gelukkig zijn veel zelfstandige collega's even gemotiveerd en gepassioneerd als ik, zodat zij dit er zonder morren voor over hebben. We zien immers elke keer weer hoe doeltreffend de muziektherapie is. Maar....voordat opleiding en investeringen terugverdiend zijn, moeten er héél wat therapieën gegeven worden. En ja, daar zouden we dan toch wel graag een normaal tarief voor ontvangen.

Ach, er valt nog veel te doen om de muziektherapie, om het vak de plek te geven die zij verdient (toepasselijk woord in dit verband).

1 opmerking:

  1. Anne Marie van Hoeven29 maart 2012 om 21:49

    Ik ben het helemaal met je eens! Gelukkig krijg ik tot nu toe altijd eerst de vraag hoe het nou eigenlijk gaat, muziektherapie. En pas daarna de vraag over het geld, maar die volgt altijd.

    Anne Marie
    muziektherapeut

    BeantwoordenVerwijderen

Plaats hier uw reactie